Myślisz, że znasz fakty o Fordzie RS200? Pomyśl jeszcze raz, mamy dla ciebie 10 rzeczy, o których (prawdopodobnie) nie wiedziałeś o Fordzie RS200…

1. Zgodnie z przepisami, w celu uzyskania homologacji sportowej wymagano produkcji 200 egzemplarzy RS200. Po zbudowaniu sześciu prototypów w Boreham w latach 1984 i 1985, pozostałe 194 samochody zostały złożone w fabryce w Shenstone koło Lichfield między latem 1985 a styczniem 1986 roku.

2. W połowie lat 80., międzynarodowe przepisy grupy B narzuciły arbitralny współczynnik „powiększenia silnika” wynoszący 1,4:1 dla silników turbodoładowanych. Dlatego silnik RS200 miał pojemność 1 803 cm³, co odpowiadało nominalnym 2 524 cm³, nieco powyżej dolnego limitu 2,5 litra, co pozwoliło późniejszym samochodom „fabrycznym” pracować z powiększonymi silnikami o pojemności do 2 143 cm³, a nawet górnego limitu 3,0 litra, jeśli to konieczne.

3. Większość osób zapomina, że RS200 nie był pierwszym samochodem o środkowym/tylnym silniku opracowanym w Boreham. GT70 z 1970 roku (który został zaprojektowany przez Lena Bailey’a) wyprzedził go o ponad dziesięć lat, chociaż samochód ten miał tylko napęd na tylne koła.

4. Istnieje wiele przesadnych historii sugerujących, że RS200 były „budowane przez Reliant”, ale tak naprawdę nie jest to prawda. W rzeczywistości Ford wynajął zakład po Reliancie, który był zupełnie pusty po przejęciu, i zatrudnił kilku pracowników, którzy stracili pracę w Reliancie. Wiele zewnętrznych paneli karoserii z tworzyw sztucznych faktycznie pochodziło od Reliant, których fabryka znajdowała się zaledwie pięć mil stąd.

5. Styl RS200 został stworzony przez firmę Ghia z Turynu we Włoszech i luźno opierał się na użyciu przedniej szyby i przedniego dachu z Sierry, przy wykorzystaniu skróconych drzwi przód z Sierry, ale wykonanych z nowoczesnych materiałów. Główna sekcja „kadłuba” została wykonana z plastra miodu aluminiowego i innych nowoczesnych materiałów i dostarczana przez Arch Motors.

6. Ze względu na anulowanie formuły mistrzostw świata grupy B przez FIA, Ford wystartował jedynie w trzech takich wydarzeniach w samochodach RS200 „fabrycznych”, zajmując trzecie miejsce w Szwecji. Jednakże w tym samym roku (1986) samochody RS200 wygrały aż dziewiętnaście międzynarodowych rajdów w Europie oraz kilka krajowych mistrzostw.

7. Samochody RS200 używane w zawodach sportowych były wyposażone w napęd na cztery koła lub tylny napęd, z możliwością wyboru przez kierowcę. Jednak wiele samochodów drogowych nie miało takiego wyposażenia. Gdy ta funkcja była montowana w niektórych modelach, można było zobaczyć drugą dźwignię zmiany biegów obok normalnej dźwigni zmiany biegów.

8. RS200 był drugim specjalnie zaprojektowanym samochodem grupy B, który powstał w Boreham i nie zawdzięczał niczego innego istniejącemu modelowi Forda. Zastąpił projekt Escort RS1700T, który oparty był na strukturze Escorta Mk3. Głównym inżynierem był John Wheeler, który później zaprojektował Escorta RS Cosworth.

9. Większość samochodów drogowych RS200 trafiła do bogatych kolekcjonerów i przejechała bardzo mało kilometrów. Jednak dwóch kierowców, Bob Howe (powyżej) z Forda, który sprzedał każdy samochód, i Graham Robson, który prowadził kontrolowany przez fabrykę klub jednoklasowy, przejechali ponad 100 000 mil w ciągu czterech lat, używając kilku różnych samochodów w każdym przypadku.

10. Gdy FIA anulowała formułę grupy B w połowie 1986 roku, Ford planował wprowadzić nowy model RS200E (E to Evolution) do użytku w 1987 roku. Należało wyprodukować 20 takich samochodów, a specjalnie zaprojektowane silniki BDT-E o pojemności 2,1 litra (co odpowiadało 2,99 litra po zastosowaniu „współczynnika” FIA) zostały już zaprojektowane przez firmę Brian Hart Ltd. W późniejszych latach silnik ten okazał się zdolny do produkcji…