Strony będą oceniać, w jaki sposób technologia wodorowa – w tym zarówno systemy akumulatorów, jak i ogniwa paliwowe – może być wykorzystana we wszystkich motorsportowych, ze szczególnym naciskiem na zwiększenie zrównoważonych atestów transportu i infrastruktury.

F1 będzie reprezentowana w panelu przez dyrektora technicznego Pata Symondsa, FIA przez dyrektora samochodów jednomiejscowych, Nikolasa Tombazisa, a Extreme H przez Marka Graina, dyrektora technicznego serii Extreme E.

Symonds powiedział: „Nasz sport ma tradycję wprowadzania nowych technologii na czoło publicznej percepcji w niewiarygodnie krótkim czasie. Robimy to, biorąc pod uwagę wszystkie rozwiązania i przyjmując interdyscyplinarne inżynierii.

„Z przeciwdziałaniem zmian klimatu w centrum uwagi wszystkich jesteśmy zobowiązani do promowania zrównoważoności i dlatego musimy badać wszystkie obszary dekarbonizacji sektora mobilności. Musi to obejmować zrównoważone ciecze węglowodorowe, elektryfikację i wodór.

„Ta grupa robocza umożliwia współpracę, która pozwoli nam zdobyć pierwsze doświadczenie i przyczynić się do zrozumienia i rozwoju wielu aspektów napędu wodorowego, które Extreme H będzie obejmować.

Zdjęcie: JEP / Motorsport Images

Mission H24 Hydrogen

Pisząc dla magazynu GP Racing, współpracownika serwisu Motorsport.com, w ubiegłym miesiącu Symonds zaznaczył, że ogniwa paliwowe wodoru są mało wydajne do wyścigów, ponieważ generują dużo ciepła, ale muszą działać przy stosunkowo niskiej temperaturze. Spowodowałoby to konieczność wyposażenia samochodów w znacznie większe chłodnice.

Kontynuował: „Czy zatem wodór jest wykonalnym źródłem energii dla silników wyścigowych? Myślę, że odpowiedź jest niewątpliwie tak, ale czy jest to lepsze rozwiązanie niż na przykład mieszanka zaawansowanego zrównoważonego biopaliwa i e-paliwa?

„To trudniejsze pytanie do odpowiedzi, ponieważ wiele będzie zależało od tego, w jaki sposób rozwijać się będą infrastruktury dla paliw transportowych w ciągu najbliższej dekady czy dwóch.”

Rozwijająca się seria Extreme H planuje pierwszy pełny test swojego samochodu wyścigowego z napędem wodorowym poza drogą do końca tego roku, przed bardziej kompleksowym programem testowym na początku 2024 roku.

Tombazis dodał: „Jako organ zarządzający zarówno Mistrzostwami Świata Formuły 1 FIA, jak i nadchodzącymi Mistrzostwami Świata Extreme H FIA w 2025 roku, witamy tę najnowszą współpracę.

„Dział Techniczny FIA ma doświadczenie i know-how w dziedzinie technologii wodorowej, które przekażemy do Grupy Roboczej wraz z ekspertyzą w dziedzinie sportu, bezpieczeństwa i regulacji.

„Tak jak obecnie jest w całym portfolio motorsportowym FIA, będziemy czerpać naukę z tej współpracy na korzyść naszego sportu i mobilności.”

Organizator 24-godzinnego wyścigu Le Mans i Mistrzostw Świata WEC, Automobile Club de l’Ouest, ma opóźnić wprowadzenie klasy prototypów z napędem wodorowym o kolejny rok, aż do 2027 roku.

Czytaj również:

Dla wielu osób sporty rajdowe osiągnęły szczyt popularności wraz z wprowadzeniem samochodów Grupy B, które charakteryzowały się ogromną mocą i kombinacjami podwozia, które niestety kończyły się wieloma wypadkami zarówno z otoczeniem, jak i z widzami. Teraz te samochody Grupy B są cieszone na wyścigach wspinaczkowych na całym świecie, oto kilka z najlepszych.

Czym jest rajdowanie Grupą B?

Grupa B była zestawem przepisów wprowadzonych w 1982 roku razem z Grupami N, A i C, zastępując wcześniejsze przepisy dla Grup 1-6 w motorsporcie. Grupa B zastąpiła zarówno Grupę 4, jak i 5, i miała wymóg, aby producenci zbudowali 200 egzemplarzy danego samochodu do celów homologacji w ciągu 12 miesięcy. Oprócz tego, wprowadzono również klauzulę dotyczącą ewolucji, która pozwalała producentom zbudować dodatkowe 20 samochodów, które mogły mieć zmiany w pojemności silnika, aerodynamice oraz przednich i tylnych strukturach.

Przepisy dotyczące tego, co mogli oni budować, były bardzo luźne w porównaniu do obecnych standardów, z jedynymi zasadami dotyczącymi pojemności, wagi i szerokości kół. Samochody o pojemności silnika do 2 litrów musiały mieć minimalny limit wagowy wynoszący 820 kg (samochody takie jak Renault 5 Turbo należały do tej kategorii), a samochody 4-litrowe ważyły nie mniej niż 1100 kg. Jeśli samochód był wyposażony w turbodoładowanie, zastosowano współczynnik 1,4. W rezultacie 1,8-turbodoładowany silnik klasyfikowany był jako o pojemności 2,5 litra.

Audi Quattro i Metro 6R4 mieściły się w kategorii o pojemności 3 litrów, przy czym 6R4 używał 3,0-litrowego silnika V6 naturalnie doładowanego, a Quattro używał 2,1-litrowego silnika turbodoładowanego o pięciu cylindrach. Peugeot 205 T16 i Lancia Delta S4 były w klasie 2,5-litrowej, podczas gdy samochody takie jak Porsche 959 były w klasie 4-litrowej.

Razem z wprowadzeniem przepisów Grupy B, Audi wprowadziło swój system napędu na cztery koła, co skróciło ogromnie czas na odcinkach specjalnych. Wcześniej samochody używały układu napędu na tylną oś, i jak wszyscy wiemy, na powierzchni o niskiej przyczepności przy dużej mocy istnieje ograniczenie tego, ile można przesłać przez koła na tylnej osi. Należy jednak wspomnieć, że w przypadku Audi problemy z rozkładem masy utrudniały poprawne działanie.

Dopiero po miesiącach dalszego rozwoju zespoły zaczęły naprawdę rozumieć systemy napędu na cztery koła w warunkach rywalizacji i zaczęły zwiększać poziomy mocy wraz z nim. Do tego doszło jeszcze znaczne użycie włókna węglowego, kevlaru i tworzyw sztucznych, co skutkowało samochodami o niskiej wadze, ale z ogromną prędkością. Samochody takie jak Audi miały ogromny pakiet aerodynamiczny, który jest ikoniczny nawet do dzisiaj.

Niestety, do zniesienia Grupy B doszło po kilku śmierciach, w tym po śmierci gwiazdora Lancii, kierowcy Henriego Toivonena i jego pilot Sergio Cresto. Miało to związek z faktem, że na pokładzie praktycznie nie było wyposażenia bezpieczeństwa. Nie mogło być, aby samochody miały tak niską wagę. W końcu silnik pięciocylindrowy turbo o pojemności 2,5 litra w Audi Quattro dawał około 800 KM w dobrych warunkach, ale samochód nie musiał przekraczać 1000 kg, co oznaczało usunięcie wszystkiego, co tylko można było usunąć, a kierowcy, tak jak Toivonen, siedzieli praktycznie na zbiornikach paliwa w ramach rurowej konstrukcji, jak w Lancia Delta S4, z nikłą ochroną.

Na szczęście samochody Grupy B nie zniknęły całkowicie, dzięki seriom wspinaczkowym, takim jak te, widzianym tutaj, które pozwalają na starty samochodów z okresu potężnego lidera rajdów. W tym filmie zobaczysz takie samochody jak Quattro S1 E2, Lancia Delta S4, Peugeot 205 T16 Evo 2, Ford RS200 Evo Pikes Peak, Renault 5 Turbo, Audi Quattro S2 Pikes Peak, Metro 6R4 i Renault 5 Maxi Turbo. Który jest Twoim ulubionym?